HayataDahiliz.Biz

ÖzGürlüĞe Saygı, Kaldırımlara Rampa

Ailemdeki genetik rahatsızlığı yaşayan bir bireyim.(Hereditary spastic paraparesis)Bu sorunumu çok küçük yaşlarımdan hissetmeye başlamıştım. Aileme bunu dile getirmeye çalıştım. Ama hatırladığım kusursuz olduğum. Bende özür olmadığı veya anneme sorardım.''Anne sen neden böyle yürüyorsun?''Verdiği cevaplar sanki bir ayıp yapmış insanın pembe yalanlarla kendisini kurtarışlarıydı. Aynı şekilde dayımın yada anneannemin neden farklı yürüdüğünü sorduğumda da çırpınışlar aynıydı. Bunun asla genetik bir rahatsızlık olduğu kendi içlerinde bile dile getirilmedi.1989 yılında Dr.Cumhur Ertekin'e gittim. Yıllarca farklı farklı doktora gittim.Hiçbiri bendeki rahatsızlığın ne olduğunu bulamadı.Sayın Ertekin hiçbir test yapmadan bana sizlere belirttiğim teşhisi koydu.Gerçeği söylemek gerekirse ben inanmadım.Fakat 1996 yılında California'da VA Hospital ve Stanford Üniversitesi doktorlarının ortaklaşa çalışmasında yapılan tüm testlerden sonra Dr.Ertekin'in haklı olduğunu söylediler.

Yaklaşık 2 yıldır evin dışına tekerlekli sandalye ile çıkabiliyorum.

Size yaklaşık 2 yıldır kullandığımı söyledim.2002 yılında eşimi kaybettim. Kendisi Amerikan vatandaşıydı. Yaşantımız Türkiye Amerika arası taşınmalarla geçti. Kendisi şeker hastalığına bağlı böbrek yetmezliğinden diyaliz tedavisi görüyordu.Bir bacağını da kangrenden dolayı diz altından kaybetti. Türkiye’deki yaşantımız ikimiz adına sağlık sorunlarımızdan dolayı zordu. Amerika’da engelliler adına yapılan çok güzel bir hizmet var. En geç bir gün öncesinden telefon açıp randevu alıyorsunuz. Evinizden belirttiğiniz saatte alınıp götürülüyorsunuz.Eve dönüşünüzde aynı şekilde oluyor.(1 dolar)Otobüs durağına gittiğinizde engelli otobüsü beklemenize gerek yok.Her otobüs birer birey için engelsizseniz zıplar çıkarsınız engelliyseniz lift aşağı iner sizi alır gideceğiniz yere götürür.Biraz hava mı almak istiyorsunuz yada parka gidip kitap mı okumak temiz havada.Yollar sizin çıkın.Her kaldırım başı gerçek bir rampa her kaldırım sonu gerçek bir rampa.Aslında tekerlekli sandalyede olduğunuz değil yaşlı bir hanım yaşlı bir bey de olabilirsiniz.Yaşınızı saklayabilmek becerisi size kalmış.Nasıl olsa hiçbir kaldırım sizi yaşlı pozisyonuna sokup bir gençten yardım istetmeyecek.Canının istediği yerde git yemek ye.Sinemaya git.Bu senin hakkın belki ucuz olanı belki lux olanı bu da senin cebindeki paraya bakar.Anlayacağın yok aslında farkımız birimiz uzun birimiz kısa birimiz siyah saçlı birimiz sarışın kızıllarda var elbette.Sen tabana kuvvet ben tekerleğe buyur gel yarışalım.Amma eşit şartlarda senin yolun benim yolum düz ise kalırsın belki yarı yolda.Tatlı dille anlatmak istediğim şudur aslında. Korkma ben uzaylı değilim ben öcü değilim.Belki göremiyorum yada duyamıyorum yada yürüyemiyorum yada çok kısayım yada kaslarıma hakim olamıyorum.Dediğim gibi herkes biraz farklı o kadar.

Türkiye de bir engelli olarak hissettiğim var olmadığım.Yani varım da birey değilim.Evimden çıkıp bir yere gidemiyorum.Evimden yaklaşık 150 metre ilerde yayaların kullandığı yaya geçidi var.Gördüğünüzde güler misiniz ağlar mısınız bilmem ama ben ben açıkçası küfür edip geri dönüyorum.Bir idare edebilir rampasından inip karşıya geçiyorum basamaklı bir rampa.Pardon ama kimin icadı bu basamaklı rampalar.İnanın tebrik etmek için sormuyorum bunu icat edeni.Boynuna karpuz kabuğundan bir madalya yakışır mı ki?

Şİmdi sorarım sizlere. Haydi bakalım şapkalar önümüze.Bu lafım her bir bireye.Bu güne kadar bütün siyasetçiler bu yolları yaptıracak olan yöneticiler size ne diyorlar?Hatırladınız değil mi o kalıplaşmış cümleyi ''Engelliyi sosyal yaşama sokalım''.Onlar söyledi siz dinlediniz.Tamam sözüm yok elbette birileri bir şeyler yapmak için engelliye maddi manevi destek vermek için çırpındı.Sağ olsunlar var olsunlar.Toplum olarak engelli bireyi tek başına aramızda sokakta yada fiziksel özürsüzün gidebildiği her hangi bir yerde görebildiniz mi?Engellisi olan aile siz sordunuz mu?Engelli yakınınızın hakkını aradınız mı?Bireyler bir arada yaşıyorsa sosyaldir.Dediğim gibi fiziki engelsiz bireyin becerisi yada maddi durumu varsa bulunduğu toplumda yer edinir.Peki ben bunu nasıl başaracağım.Benim bu hakkımı elimden alan yöneticiler lafım size.Benim hakkımı aramayan boş vaktin varsa alıp beni bir yerlere götürüp eğlendirmeye çalışan aile bireylerime.Bizleri dört duvar arasında yaşamaya layık görüp benim yolumu bana vermeyen herkese.

Kübra Çiğdem Lilley

{beapetition pet=1} 

Son Güncelleme: Cuma, 26 Eylül 2008 16:46