HayataDahiliz.Biz

Bugün, bilgisayarımı kendim açtım. Daha doÄŸrusu, yanlışlıkla birkaç uygulamayı aynı anda baÅŸlattım ve ekranda herÅŸey dondu. Mouse bile hareket etmez oldu. "Eeee ne varmış bunda. Ctrl-Alt-Del yaparsın olmadı, reset atarsın. O da olmadı güç düÄŸmesine basılı tutarsın kapanır bilgisayar... " dediÄŸinizi duyar gibiyim.

O iÅŸ öyle olmuyor... En azından ben bunların hiçbirini yapamam. DüÅŸünün, gece herkes yattıktan sonra ÅŸöyle gecenin sakinliÄŸinde kulaklıkları önceden taktırmışım, fazla sıvı almamışım, her ihtimale karşı Elçin yatmadan önce tüm ihtiyaçlarımı yaptırıp iyi geceler öpücüÄŸü vermiÅŸ ve uyumaya gitmiÅŸ, Ece zaten erken yatıp erkenden kalkıyor. Ben de gecenin keyfini çıkarıyorum, müzik dinliyorum, notlar yazıyorum… Birden pat diye bilgisayar kilitleniyor. Yapılacak tek ÅŸey, oturduÄŸum yerde, elimde iÅŸe yaramayan bir mouse ile uyuklamak. Ya da evde mışıl mışıl uyuyanlara "hey millet, ÅŸuna bi reset atıverin hayrına" diye ufaktan mırıldanmak. 

Ne önemsiz bir iÅŸ! Sadece 20 cm ötede bir düÄŸmeya basabilsem, dünyanın en mutlu insanı olacağım. Sadece bir karışlık yerde o düÄŸme!

Geçen sene bir dostum, masaüzeri bilgisayarımın güç düÄŸmesini bir kablo ile uzatıp klavye çekmecesinin yan tarafına yumuÅŸak bir düÄŸmeli kutu yerleÅŸtirmiÅŸti. Bir süre çok rahat etmiÅŸtim. Mousumu iki elimle kavrayıp anî bir hareketle düÄŸmeye vurduruyordum ve bilgisayarı açıp kapatabiliyordum. Ancak benim motor ünitlerim sizlerde durduÄŸu gibi durmuyor, yakın zamanlarda o önemli düÄŸmeye eriÅŸemez oldum. Bu nedenle ne zaman mousum sürçse bilgisayar donup kalıyordu ben de onunla birlikte donup kalıyordum. Ekran ile birbirimize anlamsız bakışlar atıyorduk. 

Demokrasilerde çarelerin tükenmemesi gibi (bundan çok da emin deÄŸilim) çaresizlik içinde olduÄŸumuzda dahi çareler tükenmiyor. Zaten zor durumlar olmasa çözüm üretmeye gerek kalmazdı. 

Kucağımda kullanabileceÄŸim bir sunta blok, Tekerlekli sandalyemi ince bir manevra ile güç düÄŸmesine yanaÅŸtırma ve birkaç deneme sonrasında Eureka! 

Bu örnek, bilgisayar açıp kapatmak gibi önemsiz sonuçlar doÄŸuracak bir problemdi. O düÄŸme, ventilatörümün açıp kapama düÄŸmesi olsaydı yaÅŸamsal sonuçlar doÄŸurabilirdi....

Bugün yepyeni bir gün, önemsiz bir soruna çözüm üretmiÅŸ olmanın ödülü sadece mutluluk olmadı, Elçin'in jöleli tartı ve yanında çay içmenin keyfi de üzerine tatlısı oldu. 

Eskiden hiç aklıma gelmeyen sıradan, önemsiz ve düÅŸünmeye gerek görmeden yaptığım iÅŸlerin ne denli önemli olduÄŸunu ÅŸimdi anlıyorum. Ä°nsan bedeninin mükemmel tasarımı karşısında saygıyla eÄŸiliyor ve ÅŸükrediyorum. 

Bir baÅŸka önemsiz iÅŸ ayrıntısında buluÅŸmak üzere sevgilerimle.

Dr. Alper KAYA